انا و الشمس و الضحی تلف الحب و الولا

بگشا در بیا درآ که مبا عیش بی شما

به حق چشم مست تو که تویی چشمه وفا

سخنم بسته می شود تو یکی زلف برگشا

انا فی العشق آیه فاقرونی علی الملا

امه العشق فاعرجوا دونکم سلم الهوی

دیدمش مست می گذشت گفتم ای ماه تا کجا