همه روز اندر آن جنون همه شب اندر این بکا

چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا

ز دو چشمت خیال او نشدی یک دمی نهان

که دو صد نور می رسد به دو دیده از آن لقا

ز رفیقان گسستیی ز جهان دست شستیی