گوش ها گشته اند محرم غیب

بی نسیم دم منور ما

ذره های هوا پذیرد روح

از دم عشق روح پرور ما

از زبان و دل سخنور ما

شمس تبریز ابرسوز شدست

سایه اش کم مباد از سر ما