صورت اقبال شکرریز گفت

مژده چرا داد خدا کاشتری

در بن خانه ست جهان تنگ و منگ

زود برآیید به بام سرا

شکر چو کم نیست شکایت چرا

ساغر بر دست خرامان رسید

فخر من و فخر همه ماورا