موسی عمران نه به شب دید نور

تا که ببینی ز سعادت عطا

جلوه گه جمله بتان در شبست

نشنود آن کس که بخفت الصلا

سوی درختی که بگفتش بیا

رفت به شب بیش ز ده ساله راه

دید درختی همه غرق ضیا