نی که به شب احمد معراج رفت

سوی درختی که بگفتش بیا

رفت به شب بیش ز ده ساله راه

دید درختی همه غرق ضیا

برد براقیش به سوی سما

روز پی کسب و شب از بهر عشق

چشم بدی تا که نبیند تو را