جفت ببردند و زمین ماند خام

خیز غنیمت شمر ای بی نوا

ور نه پس مرگ تو حسرت خوری

چونک شود جان تو از تن جدا

هیچ ندارد جز خار و گیا

من شدم از دست تو باقی بخوان

مست شدم سر نشناسم ز پا