صد مصر و صد شکرستان درجست اندر یوسفان

اصفر خدی من جوی و ابیض عینی من بکا

از چشم یعقوب صفی اشکی دوان بین یوسفی

تجری دموعی بالولا من مقلتی عین الولا

الصید جل او صغر فالکل فی جوف الفرا

اسباب عشرت راست شد هر چه دلم می خواست شد

فالوقت سیف قاطع لا تفتکر فیما مضی