تویی آفریننده آب و خاک

از آن پس بمالید بر خاک روی

چنین گفت کای داور راستگوی

برین نره دیوان بی بیم و باک

مرا ده تو پیروزی و فرهی

به من تازه کن تخت شاهنشهی

بپوشید ازان پس به مغفر سرش