زمین و آسمان دلو و سبویند

مریز از روی فقر ای میهمان آب

سراسر جمله عالم نیم لقمه ست

ز حرص نیم لقمه شد نهان آب

برون ست از زمین و آسمان آب

تو هم بیرون رو از چرخ و زمین زود

که تا بینی روان از لامکان آب