آب اندر طشت و یا جو چون ز کف جنبان شود

زندگی هر عمارت گنج های هر خراب

آب یار نور آمد این لطیف و آن ظریف

هر دو غمازند لیکن نی ز کین بل ز احتساب

نور بر دیوار هم آغاز گیرد اضطراب

عرق جنسیت برادر جون قیامت می کند

خود تو بنگر من خموشم و هوا علم بالصواب