به سخن مکوش کاین فر ز دلست نی ز گفتن

که به قرب کل گردد همه جزوها مقرب

دو جهان ز نفخ صورت چو قیامتست پیشم

سوی جان مزلزلست و سوی جسمیان مرتب

که هنر ز پای یابید و ز دم دید ثعلب