کاین زر گازدیده در معدنست امشب

بگشای دست دل را تا پای عشق کوبد

کان زار ترس دیده در مامنست امشب

بر روی چون زر من ای بخت بوسه می ده

آن کو به مکر و دانش می بست راه ما را

پالان خر بر او نه کو کودنست امشب

شمشیر آبدارش پوسیده است و چوبین