نه از ماضی و نه حالی نه از زهد نه از مراتب

کو بلبل چمن ها تا گفتمی سخن ها

نگذشت بر دهان ها یا دست هیچ کاتب

نه از نقش های صورت نه از صاف و نه از کدورت

عقلم برفت از جا باقیش را تو فرما

ای از درت نرفته کس ناامید و غایب