بس چهره کو نمود مرا بهر ساکنی

کاندر خرابه دل من آید آفتاب

از پای درفتاده ام از شرم این کرم

کان شه دعام گفت همو کرد مستجاب

گفتم که چهره دیدم و آن بود خود نقاب

از نور آن نقاب چو سوزید عالمی

یا رب چگونه باشد آن شاه بی حجاب