ز عمر یک شب کم گیر و زنده دار مخسب

به جان تو که مرو از میان کار مخسب

هزار شب تو برای هوای خود خفتی

یکی شبی چه شود از برای یار مخسب

برای یار لطیفی که شب نمی خسبد