منم که خون خورم ای جان تویی که لوت خوری

که خواب فوت شدت خواب را قضاست بخسب

به دست عشق درافتاده ایم تا چه کند

چو تو به دست خودی رو به دست راست بخسب

چو لوت را به یقین خواب اقتضاست بخسب

من از دماغ بریدم امید و از سر نیز

تو را دماغ تر و تازه مرتجاست بخسب