لباس حرف دریدم سخن رها کردم

چو لوت را به یقین خواب اقتضاست بخسب

من از دماغ بریدم امید و از سر نیز

تو را دماغ تر و تازه مرتجاست بخسب

تو که برهنه نه ای مر تو را قباست بخسب