گوش به غیر زه مده تا چو کمان خمانمت

شیر بگفت مر مرا نادره آهوی برو

در پی من چه می دوی تیز که بردرانمت

زخم پذیر و پیش رو چون سپر شجاعتی

از حد خاک تا بشر چند هزار منزلست

شهر به شهر بردمت بر سر ره نمانمت

هیچ مگو و کف مکن سر مگشای دیگ را