چو بر می آید این آتش فغان می خیزد از عالم

که یک جان دارم و خواهم که دربازم همین ساعت

کمان زه کن خدایا نه که تیر قاب قوسینی

که وقت آمد که من جان را سپر سازم همین ساعت

امانم ده امانم ده که بگدازم همین ساعت

جهان از ترس می درد و جان از عشق می پرد

که مرغان را به رشک آرم ز پروازم همین ساعت