کاین بانگ دو کف نبود بی فرقت و بی وصلت

خاری که ندارد گل در صدر چمن ناید

خاکی ز کجا یابد بی روح سر و سبلت

کف می زن و زین می دان تو منشاء هر بانگی

خامش که بهار آمد گل آمد و خار آمد

از غیب برون جسته خوبان جهت دعوت