بر آن زشت بخندید که او ناز نماید

بیایید بیایید که دلدار رسیده ست

بیارید به یک بار همه جان و جهان را

به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیده ست

بر آن یار بگریید که از یار بریده ست

همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد

که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده ست