همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد

به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیده ست

بر آن زشت بخندید که او ناز نماید

بر آن یار بگریید که از یار بریده ست

که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده ست

چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت

مگر نامه اعمال ز آفاق پریده ست