که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده ست

بر آن زشت بخندید که او ناز نماید

بر آن یار بگریید که از یار بریده ست

همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد

چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت

مگر نامه اعمال ز آفاق پریده ست

بکوبید دهل ها و دگر هیچ مگویید