چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت

بر آن یار بگریید که از یار بریده ست

همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد

که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده ست

مگر نامه اعمال ز آفاق پریده ست

بکوبید دهل ها و دگر هیچ مگویید

چه جای دل و عقلست که جان نیز رمیده ست