دل در سر زلف تو فرورفته چو شانه ست

این خواجه چرخست که چون زهره و ماه ست

وین خانه عشق است که بی حد و کرانه ست

چون آینه جان نقش تو در دل بگرفته ست

در حضرت یوسف که زنان دست بریدند

ای جان تو به من آی که جان آن میانه ست

مستند همه خانه کسی را خبری نیست