شمس الحق تبریز چو در دام کشیدت

می دان تو به تحقیق که از جنس بشر نیست

هر نی که بدیدی به میانش کمر عشق

تنگش تو به بر گیر که جز تنگ شکر نیست

منگر به چپ و راست که امکان حذر نیست