شفای جان هر بیمار اینست

مکرر بنگر آن سو چشم می مال

که جان را مدرسه و تکرار اینست

چو لب بگشاد جان ها جمله گفتند

چو یک ساغر ز دست عشق خوردند

یقینشان شد که خود خمار اینست

گرو کردی به می دستار و جبه