بگو آن حرص و آز راه زن را

از این پس بی نوایی مصلحت نیست

در این مطبخ که قربانست جان ها

چو دونان نان ربایی مصلحت نیست

که مکر و بدنمایی مصلحت نیست

چو پا داری برو دستی بجنبان

تو را بی دست و پایی مصلحت نیست