یک خار به از هزار خرماست

آن جا که وصال دوستانست

والله که میان خانه صحراست

وان جا که مراد دل برآید

چون بر سر کوی یار خسبیم

بالین و لحاف ما ثریاست

چون در سر زلف یار پیچیم