مانند درخت سر قدم ساز

زان روی که دل فراخ پهناست

دل غم نخورد غذاش غم نیست

طوطی ست دل و عجب شکرخاست

زیرا که ره تو زیر و بالاست

شاخ ار چه نظر به بیخ دارد

کان قوت مغز او هم از پاست