ترک آن زیبارخ فرخنده حال

در نهان می گفت با من این ندا

بایدت جویی همیشه وصل او

که فکنده ست او تو را در جست و جو

از محال است ، از محال است از محال

گفتم : ای یار من شوریده سر

سوختم در محنت و درد و خطر