با این همه گوش و هوش مستست

هر کس سخنی ز خاندان گفت

کو شعشعه های قرص خورشید

هر سایه نشین ز سایه بان گفت

زان چند سخن که این زبان گفت

چون یافت زبان دو سه قراضه

مشغول شد و به ترک کان گفت