احتراز است ، احتراز است ، احتراز

ای بسا شرا که باشد در بشر

عاقل آن باشد که بگریزد ز شر

آفت و شر خسان را چاره ساز

بنده ی تنهاییم تا زنده ام

گوشه ای دور از همه جوینده ام

می کشد جان را هوای روز یار