بنده ی تنهاییم تا زنده ام

عاقل آن باشد که بگریزد ز شر

آفت و شر خسان را چاره ساز

احتراز است ، احتراز است ، احتراز

گوشه ای دور از همه جوینده ام

می کشد جان را هوای روز یار

از چه با غیر آورم سر روزگار ؟