من ندارم یار زین دونان کسی

گوشه ای دور از همه جوینده ام

می کشد جان را هوای روز یار

از چه با غیر آورم سر روزگار ؟

سالها سر برده ام تنها بسی

من یکی خونین دلم شوریده حال

که شد آخر عشق جانم را وبال