اندر او نه شوکتی ، نه زینتی

چون که عادت دارم از صفلی بدان

به به از آنجا که ماوای من است

وز سراسر مردم شهر ایمن است

نه تقید ، نه فریب و حیلتی

به به از آن آتش شب های تار

در کنار گوسفند و کوهسار