من به تنهایی شدم نالان و زار

جان من فرسود از این اوهام فرد

دیدی آخر عشق با جانم چه کرد ؟

ای بسا شب ها کنار کوهسار

سوخته در عشق بی سامان خود

شکوه ها کردم همه از جان خود

آخر از من ، جان چه می خواهی ؟ برو