از هر جهتی تو را بلا داد

چون غرقه شدند در صفاتت

چون جوی روان و ساجدت کرد

تا پاک کند ز سیئاتت

تا بازکشد به بی جهاتت

گفتی که خمش کنم نکردی

می خندد عشق بر ثباتت