ای دریغا روزگار کودکی

علت سوزش سراسر عشق شد

هر چه کرد این عشق آتشپاره کرد

عشق را بازیچه نتوان فرض کرد

که نمی دیدم از این غم ها ، یکی

فکر ساده ، درک کم ، اندوه کم

شادمان با کودکان دم می زدم