ای شب بنه این شگفتکاری

تو اینه دار روزگاری

یا در ره عشق پرده داری ؟

یا شدمن جان من شدستی ؟

بگذار مرا به حالت خویش

با جان فسرده و دل ریش

بگذار فرو بگیرد دم خواب