کز شومی گردش زمانه

شد محو یکان یکان ستاره

تا چند کنم به تو نظاره ؟

بگذار بخواب اندر ایم

یکدم کمتر به یاد آرم

و آزاد شوم ز هر فسانه

بگذار که چشم ها ببندد