نگویند تا شیر خوابیده است

که ریزد ز هم کوهساران همه

بلرزد تن جویباران همه

نگردند شاد

دو چشم وی امشب نتابیده است

بترسیده است از خیال ستیز

نهاده ز هنگامه پا در گریز