بیابد به هر چیز روباه دست ؟

که این نعمت تو که ها می خورند ؟

روا باشد این

که شیری گرسنه چو خسبیده است

چو شد گوهرم پاک و همت بلند

بباید پی رزق باشم نژند ؟

بباید که من