وزین درد ناگفته مردنم ؟

ز بی جفتی خویش تنها بسی

بگردم به شب کوه و صحرا بسی ؟

بباید به دل خون خود خوردنم

چه تقدیر بود ؟

چرا ماند پس زنده شیر دلیر

که کنون بر آرد در این غم نفیر ؟