باز ای که از نخست گردید

ای طالع نحس من مگر تو

مرگی که به ناگهان درایی

ایام گذشته ام کجایی ؟

تقدیر تو بر سرم نوشته

بوسم رخ روز و گیسوی شب

کز جنس تواند ای گذشته