باد ندانسته همی با شتاب

صورت خود در بن خاری نهفت

صبح همی باخت به مهرش نظر

ابر همی ریخت به پایش گهر

ناله زدی تا که براید ز خواب

شیفته پروانه بر او می پرید

دوستیش ز دل و جان می خرید