آورم با خویش.

سوی آن خلوت گل آویز،

تا گذارم گوشه ای از قلب خود را اندر آنجا

تا از آن جا گوشه ای از دلربای خلوت غمناک روزی را

آه! می گویند چون بگذشت روزی

بگذرد هر چیز با آن روز.