«درون جاده کس نیست پیدا.

«دو دوک دوکا! آقا توکا! چه کارت بود با من؟».

در این تاریک دل شب

نه زو بر جای خود چیزی قرارش.

پریشان است افرا»

گفت توکا:

«به رویم پنجره ت را باز بگذار