نگه دور اندیش.

مردم چشمم در حلقه چشم من اسیر

می شتابد از پیش.

رفته است از من، از آن گونه که هوش من از قالب سر

تا بیابم خندان چه کسی

و آنکه می گرید با او چه کسی ست.

رفته هر محرم از خانه من